Niedomykalność zastawki dwudzielnej

Crosstrainer Wada ta może występować samodzielnie, ale często kojarzy się ze zwężeniem lewego ujścia żylnego. Powstaje w następstwie zniekształcenia płatków zastawki mitralnej i skrócenia strun ścięgnistych, łączących płatki zastawki z mięśniami brodawkowatymi. Zniekształcone płatki zastawki dwudzielnej nie stykają się szczelnie ze sobą i nie zamykają ujścia przedsionkowo-komorowego w czasie skurczu lewej komory. Krew w okresie rozkurczu komór swobodnie napływa z przedsionków do komór, natomiast w okresie skurczu, gdy lewa komora wyciska krew do aorty, część krwi cofa się do lewego przedsionka przez nie domknięte płatki zastawki mitralnej. Te zaburzenia hemodynamiczne prowadzą do przerostu lewego przedsionka i lewej komory, a później także prawej komory.

Pierwsze objawy kliniczne spowodowane są zastojem krwi w małym krążeniu i polegają na duszności wysiłkowej, a następnie spoczynkowej. Ponieważ w powiększonym przedsionku łatwo dochodzi do powstawania skrzeplin, to częstym powikłaniem tej wady są zatory tętnicze, np. tętnic mózgu. Końcowym okresem jest ciężka niewydolność krążenia z obrzękami, sinicą i zastoinową marskością wątroby. Rozpoznanie wady opiera się na podstawie danych z wywiadu mówiących o przebyciu choroby reumatycznej oraz na podstawie wyników badania fizykalnego. Stwierdza się w nim zmianę sylwetki serca oraz charakterstyczny szmer skurczowy na koniuszku serca, spowodowany cofaniem się krwi z lewej komory do przedsionka w okresie skurczu serca. Badanie EKG wykazuje przerost lewej komory i lewego przedsionka. Niedomykalność zastawki mitralnej można wykazać też za pomocą badania ultrasonokardiograficznego. Domki nad morzem