Zwężenie ujścia aorty

pisanie prac Zwężenie ujścia aorty stanowi lĄ. wszystkich wad reumatycznych serca. Częściej obserwuje się je u mężczyzn niż u kobiet. Wielokrotnie stwierdza się współistnienie zwężenia ujścia aorty z wadą zastawki dwudzielnej. Zmiany bliznowate po zapaleniu wsierdzia doprowadzają do zlepiania się płatków zastawek półksiężycowatych aorty. Powierzchnia ujścia w warunkach prawidłowych wynosi 3 cm2, natomiast w stanie zwężenia może zmniejszyć się do 0,5 cm2.

W miarę nasilania się zwężenia zwiększa się ciśnienie skurczowe w komorze lewej, a obniża się w aorcie. Zwężenie ujścia aorty może mieć także etiologię miażdżycową. Taką postać obserwuje się u osób w podeszłym wieku. Objawy kliniczne zwężenia ujścia aorty są spowodowane przede wszystkim małą objętością wyrzutową serca i niemożnością jej zwiększenia w czasie wysiłku. Dlatego też podczas wysiłku pojawiają się zawroty głowy, omdlenia na skutek niedotlenienia mózgu, duszność, a w późniejszym okresie bóle serca o charakterze wieńcowym. Badaniem przedmiotowym stwierdza się charakterystyczny szmer, który powstaje w okresie skurczu komór na skutek wyciskania krwi z komory przez zwężone ujście. Szmer jest najgłośniejszy w II międzyżebrzu po stronie prawej, przy mostku. Tętno jest słabo wyczuwalne, a ciśnienie tętnicze niskie, z małym gradientem skurczowo-rozkurczowym. Badaniem EKG i rtg stwierdza się przerost lewej komory serca. Swoisty jest obraz ultrasonokardiograficzny. Leczenie stenozy ujścia tętniczego może być operacyjne lub zachowawcze, zależnie od stanu chorego. Wada ta, mimo że powstaje w młodym wieku, dopiero po 50 rż. powoduje niewydolność krążenia. Buty Nike